Πέμπτη, 2 Απριλίου 2015

Δέκα παραμύθια του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν


Σαν σήμερα το 1805, γεννήθηκε ο διασημότερος παραμυθάς, ο Δανός Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Μεγάλωσε πολύ φτωχός και έχασε τον πατέρα του νωρίς έτσι αναγκάστηκε να δουλεύει παράλληλα με το σχολείο. Οι τέχνες που ακολούθησε (τσαγκάρης και ράφτης) δεν τον συγκινούσαν καθόλου και το μεγάλο του όνειρο ήταν να γίνει ηθοποιός. Δυστυχώς όμως ήταν πάρα πολύ άσχημος και δεν τον δέχτηκαν (μετά λέμε για το Χόλιγουντ). Τελικά (και μετά από μια αποτυχημένη ενασχόληση με το τραγούδι-μόνο το μόντελινγκ δεν δοκίμασε) αποφάσισε να αρχίσει να γράφει, ποιήματα και παραμύθια.
Μάλιστα παρακολούθησε και μια σχολή στην οποία σύμφωνα με τα λεγόμενα του έφαγε τρελά καψόνια για να "στρώσει χαρακτήρα" όπως έλεγαν οι δάσκαλοι του. Τα ερωτικά του δεν πήγαιναν καλύτερα καθώς έτρωγε τις χυλόπιτες την μια μετά την άλλη αλλά έφταιγε κι αυτός γιατί οι γυναίκες που ερωτευόταν ήταν αυτό που λέμε high maintenance. Πού πας με τέτοια φάτσα και χωρίς περιουσία; Διαβάζω οτι αφού είδε κι απόειδε, στράφηκε προς το ίδιο φύλο αλλά ούτε εκεί είχε καμιά επιτυχία. Έπεσε με τα μούτρα στο γράψιμο λοιπόν και δημιούργησε μερικές απο τις ομορφότερες ιστορίες που ακόμα και τώρα τις επικαλούμαστε στην καθημερινότητα μας. (Η Βάσω είναι αυτή;Καλέεε πώς ομόρφυνε έτσι αυτή ήταν ασχημόπαπο.) Ας δούμε δέκα απο αυτές περιληπτικά.

10. Η πριγκίπισσα και το ρεβύθι

Το ταξικό χάσμα ζούσε και βασίλευε στην Δανία του 19ου αιώνα και φυσικά δεν υπήρχε περίπτωση να ζευγαρώσει ένας γαλαζοαίματος με έναν κοινό θνητό. Έτσι όταν ένας πρίγκηπας ήθελε να παντρευτεί έψαχνε στα γειτονικά βασίλεια τις διαθέσιμες υποψήφιες (καμιά φορά έκανε και κάποιον χορό-νυφοπάζαρο) και όταν έβλεπε κάποια να του αρέσει έστελνε φιρμάνι στον μπαμπά της, κανονίζανε και τα διαδικαστικά και συνεχιζόταν η γενιά. Ένα τέτοιο πριγκηπόπουλο λοιπόν είχε φτάσει στην ηλικία γάμου, του'χε φάει τα αυτιά και η μάνα του να παντρευτεί να νοικοκυρευτεί δεν βλέπει τα άλλα πριγκηπόπουλα που στην ηλικία του έχουν απο δυό παιδιά κλπ. Για κάποιον λόγο όμως, καμιά δεν του άρεσε και πάντα είχε και την αμφιβολία μέσα του μήπως δεν ήταν αληθινές πριγκίπισσες (say what? κοτζάμ παλάτια δεν τα έβλεπε;) Τεσπά, περνούσε ο καιρός η μάνα του είχε φτάσει τελευταίο level γκρίνιας, ώσπου μια βροχερή νύχτα χτυπάει η πόρτα του παλατιού. Ανοίγουν και τι να δουν; Μια κοπελίτσα να έχει γίνει λούτσα!Την ρωτάνε ποιά είναι και τι θέλει βραδιάτικα και αυτή απαντά με ύφος οτι είναι μια πριγκίπισσα που βγήκε βόλτα στο δάσος και χάθηκε και την έπιασε και η καταιγίδα και δεν έπιανε σήμα και το κινητό της καταραμένη η ώρα που παρασύρθηκε απο τη διαφήμιση και έκανε καρτοσυμβόλαιο για σήμα καμπάνα. Κάπου εκεί τη διακόψανε και την τακτοποιήσαν, έκανε ένα μπανάκι, φόρεσε κάτι μπυτζάμες δεύτερες που είχε η βασίλισσα και κάνανε οικογενειακό συμβούλιο για το πώς θα αντιμετωπίσουν την κατάσταση. Ο πρίγκηψ εν τω μεταξύ, όπως συνηθίζεται στα παραμύθια, την είδε κι έπαθε το ταράκουλο του αιώνα. Πρέπει να ήταν κάτι ανάμεσα στην Κιμ Καρντάσιαν και την Σκάρλετ Γιόχανσον. Το θέμα ήταν οτι δεν πίστευαν οτι είναι πριγκίπισσα. Η βασίλισσα όμως που ήταν γάτα (όπως όλες οι πεθερές) σκαρφίστηκε ένα κολπάκι για να ανακαλύψουν αν όντως έχει βασιλική καταγωγή ή είναι μυθομανής που τριγυρνάει τις νύχτες σε ξένα παλάτια. Έβαλε πάνω στο κρεβάτι που θα κοιμόταν η μικρή ένα ρεβυθάκι, κι απο πάνω έβαλε είκοσι στρώματα πουπουλένια και την άλλη μέρα ρώτησε την πριγκίπισσα αν κοιμήθηκε καλά. Αγνοώντας κάθε κανόνα ευγένειας, η πριγκίπισσα απάντησε οτι κοιμήθηκε χάλια γιατί κάτι είχε το κρεβάτι της, ήταν σαν να κοιμόταν πάνω σε πέτρες και οτι πρέπει να είναι γεμάτη μελανιές κι ευτυχώς δεν ήταν καλοκαίρι να πρέπει να φορέσει μαγιό και να ξεφτιλιστεί στη χώρα. Και έτσι καταλάβαν οτι η κοπέλα είναι πραγματικά καλομαθημένη (ή κακομαθημένη-όπως το δει κανείς) και οτι θα έχει ευγενική καταγωγή. Και τους παντρέψανε και ησυχάσανε. 

9. Τα καινούρια ρούχα του αυτοκράτορα

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας βασιλιάς πολύ fashion victim. Όλη μέρα που τον έχανες που τον έβρισκες, στο μπουντουάρ να δοκιμάζει τα ρούχα του και να κάνει πασαρέλα μόνος του. Είχε καμιά δεκαριά ράφτες οι οποίοι έραβαν μέρα νύχτα καινούρια ρούχα, πότε τους ζητούσε βελούδινες στολές, πότε ήθελε να είναι στολισμένες απο πάνω ως κάτω με πούλιες και παγιέτες (drag queen ήταν ο βασιλιάς;;) Είχε γίνει βούκινο αυτή του η αδυναμία και δύο τύποι απατεώνες σκέφτηκαν μια πανέξυπνη (κατα τη γνώμη μου) απάτη για να του αποσπάσουν χρήματα. Παρουσιάστηκαν μπροστά του και δήλωσαν οτι είναι ξακουστοί ράφτες και οτι υφαίνουν τα πιο υπέροχα ρούχα απο το πιο όμορφο και σπάνιο ύφασμα που είναι και μαγικό. Η μαγική του ιδιότητα είναι οτι είναι αόρατο για τους κουτούς και μόνο οι έξυπνοι μπορούν να το δουν! Ο βασιλιάς κατενθουσιάστηκε και παρήγγειλε μια ντουζίνα ντε-πιές για τις καθημερινές του εμφανίσεις. Αυτοί στρώθηκαν στην  δουλειά και καλά, αλλά οι αργαλειοί ήταν άδειοι και οι υπασπιστές πήγαιναν στον βασιλιά κι έλεγαν οτι δεν έβλεπαν κανένα ρούχο να υφαίνεται. Μετά απο κάποιο διάστημα και αφού τους είχε λούσει στο χρυσάφι οι ράφτες είπαν οτι τα ρούχα ήταν έτοιμα και ήταν εκπληκτικά. Ο βασιλιάς για να μην καρφωθεί κατευθείαν, έστειλε έναν υπουργό για να τσεκάρει και φυσικά ο υπουργός που ήξερε την μαγική ιδιότητα του υφάσματος, είπε οτι τα ρούχα ήταν πιο εντυπωσιακά και απο την γκαρνταρόμπα της Άντζελας Δημητρίου (ναι την ήξεραν την Άντζελα τότε. Εξάλλου ήταν Λαίδη.) Πήγε λοιπόν χαρωπός ο βασιλιάς και βλέπει το απόλυτο τίποτα. Τώρα πώς λες οτι δεν το βλέπεις; Σε παίρνει; Δε σε παίρνει, γι'αυτό ο βασιλιάς έκανε την πάπια και δήλωσε μάλιστα οτι είναι τέλεια και οτι θα τα φορέσει στην επερχόμενη παρέλαση. Έτσι κι έγινε και ο βασιλιάς φόρεσε την ανύπαρκτη στολή του και βγήκε έξω με το βρακί φωνάζοντας "Μόνο οι έξυπνοι μπορούν να δουν τα ρούχα μου!". Και κανείς δεν ήθελε να τον πουν βλάκα και χειροκροτούσαν σαν τα πρόβατα που έχουμε στη βουλή μας. Αλλά επειδή απο μικρό κι απο τρελό μαθαίνεις την αλήθεια, βγήκε ένα παιδάκι απο το πληθος κι άρχισε να φωνάζει "Ο βασιλιάς είναι γυμνός!" και παρέσυρε τον κόσμο που άρχισε να γελά και να κοροιδεύει και τότε και ο βασιλιάς κατάλαβε οτι όντως ήταν γυμνός και τον είχαν πιάσει κώτσο. Και μετά απο αυτό το πατατράκ σταμάτησε να είναι τόσο ματαιόδοξος και περίμενε τις εκπτώσεις όπως όλοι για να πάει να ψωνίσει ρούχα.

8. Το κοριτσάκι με τα σπίρτα

Αυτό δεν είναι παραμύθι, δράμα του Κουστορίτσα είναι. Δεν μπορώ να φανταστώ γιατί να θες να πεις σε παιδάκι μια τόσο λυπητερή ιστορία αλλά τελος πάντων. Μπορείς πάντα να προσθέσεις ένα δικό σου τουίστ στο τέλος. Ήταν μια φορά ένα πάμπτωχο κοριτσάκι που για να επιβιώσει αναγκαζόταν να πουλάει σπίρτα μέσα στην παγωνιά. Μια φορά πέρασε μια άμαξα και της έπεσαν τα σπίρτα στον βρεγμένο δρόμο, ενώ ένα κωλόπαιδο της έκλεψε το ένα παπούτσι. Μέσα στο χιόνι και το κρύο άρχισε να ανάβει ένα-ένα τα σπίρτα για να ζεσταθεί και σε κάθε σπίρτο που άναβε έβλεπε στη λάμψη του ένα όμορφο όραμα. Μέχρι που της τελείωσαν τα σπίρτα και πέθανε και ήρθε το πνεύμα της γιαγιάς του και την πήρε. Εναλλακτικό τέλος, εκεί που άναβε σπίρτα το κοριτσάκι, περνάει ο πρίγκηπας του πρώτου παραμυθιού ο οποίος δεν είχε κάνει ακόμα παιδιά για να μη χαλάσει το σώμα της η ψωνάρα που πήγε και παντρεύτηκε που ας όψεται η μάνα του και τα ρεβύθια της. Βλέπει το κοριτσάκι, συγκινείται, το παίρνει μαζί του και το υιοθετεί και τελειώνουν επιτέλους τα βάσανα του. Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

7. Το ασχημόπαπο

Απο τις ιστορίες που βλέπεις στον κινηματογράφο και λες "αυτά δεν γίνονται!". Ήταν μια πάπια που έκανε μερικά παπάκια και ένα απο αυτά της βγήκε Βασιλειάδου. Η μάνα όμως αγαπάει όλα τα παιδιά της όπως και να είναι, έτσι το αγαπούσε κι αυτό όσο τα υπόλοιπα και δεν έκανε διακρίσεις. Η ζωή όμως κάνει διακρίσεις έτσι το ασχημόπαπο βίωσε τρελό bullying απο τα άλλα ζώα της φάρμας. Ακόμα και τα ίδια του τα αδέλφια είχαν κάνει σελίδα στο facebook όπου ανέβαζαν μη κολακευτικές φωτογραφίες του ασχημόπαπου και απο κάτω το έκραζαν. Η μάνα του το παρηγορούσε με τις γνωστές ατάκες "σε ζηλεύουν γι'αυτό τα λένε αυτά" ενώ έβγαινε στη γειτονιά κι έκανε σκηνικά με τα υπόλοιπα ζώα, βγάζοντας πολλές φορές όλα τα άπλυτα τους στη φόρα. Γιατί έτσι κάνει η σωστή η μάνα. Πειράζεις το παιδί μου; Θα σε κάνω ρόμπα! Μια φορά όμως τα ζώα κάνανε μεγάλες χοντράδες και το ασχημόπαπο το πήρε απόφαση και έφυγε. Το οποίο ήταν λάθος κίνηση κατά τη γνώμη μου. Μείνε και πολέμα ακόμα κι αν ματώσεις. Μη φοβάσαι και κυρίως μη μασάς! Αλλά το παπί έφυγε και κρύφτηκε σε μια σπηλιά για περίπου ένα χρόνο. Εκεί μέσα δεν ξέρω τι έκανε αλλά μετά απο ένα χρόνο βγήκε και είχε κάνει το πιο extreme makeover του κόσμου αφού ήταν πια ένας πανέμορφος κύκνος. Πήγε στη μαμά του και αυτή τον περιέφερε σαν τρόπαιο στη γειτονιά για να δουν όλες οι καρακάξες  τι γιό έχει αυτή,με αποτέλεσμα να τον ρεζιλεύει λίγο αλλά το bullying της μάνας δεν πιάνει (όπως και το μάτι). Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς ακόμα περιμένουμε να γίνουμε κύκνοι.

6. Το μολυβένιο στρατιωτάκι

Γυρνάμε στα λαβ στόρις, τα οποία είναι πάντα στα ευπώλητα γιατί είναι πιασάρικα και αυτό το είχε καταλάβει ο Χανς Κρίστιαν. Εδώ έχουμε το κλασικό boy meets girl αλλά καταλήγει σε φοβερή σπλατεριά. Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν 25 στρατιωτάκια που είχαν την μεγάλη τύχη να δοθουν για δώρα σε ένα αγοράκι. Απο αυτά τα 25, ένα ήταν διαφορετικό γιατί είχε ένα πόδι (είχε τελειώσει το μολύβι;). Όπως όλοι οι άνθρωποι που γεννιούνται με μια έλλειψη, το στρατιωτάκι είχε αναπτύξει άλλες αρετές. Ανάμεσα στα υπόλοιπα παιχνίδια βρισκόταν και μια μπαλαρίνα η οποία στεκόταν μονίμως στο ένα πόδι σαν τον πελαργό, και ο κουτσός στρατιώτης σκέφτηκε οτι θα ταίριαζαν τα μάλα και δεν θα έτρωγαν και μια περιουσία στα παπούτσια. Έτσι προσπάθησε να βρεί κάποιον κοινό γνωστό να τους γνωρίσει. Εδώ μπαίνει ο κλασικός κακός της υπόθεσης, ένα ξωτικό το οποίο για κάποιο λόγο δεν ενέκρινε το ζευγάρωμα και έκανε σαμποτάζ στο φλέρτ του στρατιώτη. Και οχι μόνο αυτό αλλά προσπάθησε να τον εξουδετερώσει. Αφού πέρασε τα πάνδεινα ο μολυβένιος στρατιώτης και κατάφερε με ανδρεία (και λίγη τύχη) να τα ξεπεράσει, κατέληξε με το αντικείμενο του πόθου του  σε ένα πολύ καυτό πρώτο ραντεβού στο τζάκι όπου έγιναν παρανάλωμα του πυρός! Εντάξει δεν ξέρω τι να πώ για αυτό το φινάλε. Θα ήταν στις στραβές του ο Άντερσεν εκείνη τη μέρα. 

5. Η μικρή γοργόνα

Άλλο δράμα εδώ. Μια μικρή γοργόνα εκεί που χάζευε στον αφρό της θάλασσας βλέπει έναν πρίγκηπα σε ένα πλοίο και παθαίνει καρακατακαψούρα. Όλως τυχαίως εκείνη τη στιγμή ξεσπάει καταιγίδα και η γοργόνα σώζει τον πρίγκηπα απο βέβαιο πνιγμό. Απο εκείνη τη στιγμή σκέφτεται πώς θα καταφέρει να γίνει άνθρωπος για να μείνει με τον πρίγκηπα της. Έτσι είναι οι γυναίκες κυρίες μου και κύριοι, κατευθείαν να αλλάξουν τον εαυτό τους για χάρη της καψούρας. Βρες έναν γοργόνο που θα σε θέλει όπως είσαι καλέ! Αλλά τίποτα αυτή. Πήγε σε μάγισσες, σε χαρτορίχτρες και τελικά ανακαλύπτει ένα φίλτρο που θα την έκανε άνθρωπο αλλά θα είχε μια μικρή παρενέργεια. Θα ένιωθε συνέχεια σαν να περπατάει πάνω σε μαχαίρια! Τι άλλο θα κάνεις για έναν άντρα μαρή καημένη! Το πίνει βέβαια και πάει να βρει τον πρίγκηπα περιχαρής αλλά τι βλέπει. Εκείνον που αγαπούσε, γελαστό και ασπροφορούσο, να ανεβαίνει με μιαν άλλη τα σκαλιά. Μεγάλη πίκρα πέρασε και τώρα πώς να λυθούν τα μάγια; Η μάγισσα έχει τη λύση. Αν σκότωνε τον πρίγκηπα θα γινόταν πάλι γοργόνα και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Η μικρή γοργόνα όμως τον αγαπούσε πραγματικά και δεν μπορούσε να τον σκοτώσει οπότε πήδηξε στη θάλασσα να πνιγεί αντ'αυτού αλλά μεταμορφώθηκε σε αφρό. Βλακείες δηλαδή μεταμορφώνεται σε αφρό. Πέθανε η γυναίκα και επειδή υπήρχε και αφρός πάνω στη θάλασσα είπαν "α έγινε αφρός" . Διδακτικότατο παραμύθι για να μαθαίνεις να μην κάνεις ένα σωρό θυσίες χωρίς να έχεις τουλάχιστον μια υπόσχεση. Ή όπως λέει η μεγάλη σοφός της αρχαιότητας Beyonce "If you like it then you shoulda put a ring on it."

4. Τα κόκκινα παπούτσια

Όλες οι γυναίκες έχουμε εμμονή με τα παπούτσια αλλά η Καταλίνα το παράκανε. Αν και πάμπτωχη ήταν ευτυχισμένη γιατί είχε ένα ζευγάρι κόκκινα παπούτσια χορού τα οποία λάτρευε και δεν έβγαζε ούτε λεπτό απο τα πόδια της. Κάποια μέρα, έξω απο την εκκλησία  ένας γέρος που κέρδιζε το μεροκάματό του ξεσκονίζοντας παπούτσια, βλέποντας τα παπούτσια της Καταλίνας, τα χτύπησε απαλά και μουρμούρισε: "Μακάρι να σου κολλούν στα πόδια όταν χορεύεις". Αμέσως η Καταλίνα άρχισε να χορεύει και δεν σταμάτησε παρα μόνο όταν τα έβγαζε απο τα πόδια της. Την επόμενη μέρα τα έβαλε πάλι και άρχισε να χορεύει και να πηγαίνει χορεύοντας παντού. Τελικά κατάλαβε οτι δεν θα πήγαινε για πολύ αυτό το βιολί και βρήκε έναν ξυλοκόπο απο τον οποίο ζήτησε βοήθεια να τα βγάλει. Ο μόνος τρόπος ήταν να της κόψει τα πόδια με το τσεκούρι. Άααλλη σπλατεριά. Δεύτερο Μίζερι ζούμε. Τελικά της έκοψε τα πόδια και της έφτιαξε άλλα ξύλινα. Μετά πήγε στην εκκλησία όπου και ζήτησε απο τον Θεό να την συγχωρέσει (για ποιά αμαρτία;) και αυτός την συγχώρεσε αλλά νομίζω πέθανε κιόλας και την έκανε άγγελο. Ανατριχίλα. Η θεά Kate Bush έχει γράψει ένα τραγούδι βασισμένο σε αυτό το παραμύθι με ένα ενδιαφέρον βίντεοκλιπ

3. Η βασίλισσα του χιονιού

Η Γκέλντα και ο Κάι είναι δύο μικρά παιδιά και αγαπημένοι φίλοι. Για κάποιον ανεξήγητο λόγο και out of the blue έρχεται μια κακια βασίλισσα του χιονιού και αρπάζει τον Κάι χωρίζοντας έτσι τους δύο φίλους. Βασικά όλο το παραμύθι είναι  μια μεταφορά για την εμπορική γκόμενα που μπαίνει ανάμεσα στο ζευγάρι και μαγεύει το αρσενικό οδηγώντας το μακριά απο το σπίτι του. Η Γκέλντα μένει με την γιαγιά της αλλά δεν ξεχνάει ποτέ τον Κάι και ψάχνει να τον βρει. Τελικά μετά απο διάφορες περιπέτειες βρίσκει το παλάτι της βασίλισσας του χιονού και τον προκομένο και αφού κάνει διάφορα σκηνικά και κατινιές ("δεν θα μου πάρεις εσύ τον άντρα τσόκαρο")παίρνει πίσω τον Κάι ο οποίος ξε-μαγεύεται. Προσέχτε τους αντράδες σας απο τις παγωμένες βασίλισσες!

2. Η Τοσοδούλα

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια γυναίκα που δεν μπορούσε να κάνει παιδί. Παει σε μια κομπογιανίτισσα και της ζητάει να μπορέσει να κανει ένα παιδάκι και αυτή της δίνει ένα σπόρο. Η γυναίκα τον φυτεύει και σε λίγο καιρό φυτρώνει ένα λουλούδι μέσα απο το οποίο βγαίνει ένα μικρό τοσοδούλι κοριτσούδι. Η γυναίκα χαρούμενη του φτιάχνει το δωματιάκι του, τα μινι επιπλάκια του, ένα καρυδότσουφλο για κρεβάτι και περνούσαν μια χαρα. Μια μέρα περνούσε μια βατραχίνα απο τη γειτονιά και βλέπει την Τοσοδουλα και αμέσως σκέφτεται να την παντρέψει με το γιο της γιατί "φαίνεται καλό κορίτσι και σίγουρα θα έχει και το κάτι τις της". Και αρπάζει το κοριτσάκι και το πάει σπίτι της. Φυσικά δεν τελειώνει εκεί η ιστορία. Να μην τα πολυλογώ αφού περιφέρεται απο σπίτι σε σπίτι και απο ζώο σε ζώο, μέχρι και με τυφλοπόντικα ήθελαν να την παντρέψουν, συναντά τον πρίγκηπα των λουλουδιών και θα ζήσουν ευτυχισμένοι μαζί. Και στη μάνα της ούτε ένα τηλέφωνο η γαιδάρα...

1. Οι αγριόκυκνοι

Πρέπει να είχε πολλούς κύκνους στην Δανία γιατί συχνά τους συναντάμε στα έργα του Άντερσεν. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν έντεκα πρίγκηπες και η αδελφή τους η Ελίζα η πριγκιποπούλα. Η έρμη η μάνα τους μετά απο δώδεκα γέννες δεν άντεξε και έφυγε για τόπο χλοερό. Ο βασιλιάς όμως δεν ήθελε να μείνει κούτσουρο και έτσι μετά απο πολλές περιηγήσεις στα διεθνή dating sites, βρήκε μια τσούπρα που ήθελε να του φάει το παλάτι και ξαναπαντρεύτηκε. Η μητριά εκτός απο κακιά και σκληρή ήταν ΚΑΙ μάγισσα, εκρηκτικός συνδυασμός. Λοιπόν, μια μέρα που νευρίασε γιατί μόλις είχε κάνει παρκέ και τα παιδιά δεν χρησιμοποίησαν τα ειδικά πατάκια, μεταμόρφωσε τα έντεκα αγόρια σε κύκνους και την Ελίζα απλά την έδιωξε χωρίς να την μεταμορφώσει. Μετά απο περιπλανήσεις και απο καιρό η Ελίζα είδε έντεκα κύκνους με κορώνες στα κεφάλια και της πέρασε απο το μυαλό οτι ΜΠΟΡΕΙ να ήταν τα αδέλφια της. Όντως κατα διαβολική σύμπτωση οι έντεκα κύκνοι ήταν τα αδέλφια της και οχι τίποτα τυχαίοι κύκνοι με κορώνες. Με το που πατήσαν τα πόδια τους στη γη, γίνονται ξανά άνθρωποι και γίνεται ένα reunion με την αδελφή τους. Η Ελίζα εν τω μεταξύ είχε δει στον ύπνο της οτι για να λύσει τα μάγια έπρεπε να υφάνει έντεκα μανδύες απο τσουκνίδες χωρίς να βγάλει μιλιά όσο το κάνει. Έτσι μόλις είδε κάτι τσουκνίδες άρχισε να υφαίνει χωρίς να πει τίποτα στα αδέλφια της που στο μεταξυ είχαν ξαναγίνει κύκνοι. Μέσα σε όλα της τα βάσανα περνάει κι ένας βασιλιάς απο την περιοχή και με το που την βλέπει παθαίνει ντοβρουτσά. Η Ελίζα δεν μιλούσε κιόλας οπότε αυτός  σκέφτηκε οτι θα ήταν ιδανική σύζυγος. Την παίρνει λοιπόν μαζι του και αυτή ακόμα και στο παλάτι συνεχίζει να υφαίνει τους υπόλοιπους μανδύες αμίλητη. Κάποιοι καλοθελητές στο παλάτι δεν την έβλεπαν όμως με καλό μάτι και έβαλαν λόγια στο βασιλιά οτι είναι μάγισσα. Την παρακολουθεί κι αυτός λοιπόν και βλέπει οτι τα βράδια πάει στο νεκροταφείο και μαζεύει τσουκνίδες, σου λέει " με τρελή έμπλεξα" και τη ρίχνει στη φυλακή κι αυτή και τις τσουκνίδες της. Η Ελίζα εκεί ντούρασελ συνεχίζει να υφαίνει. Μια ημέρα, είχε προγραμματιστεί να την βγάλουν έξω απο τη φυλακή με ένα κάρο για διαπόμπευση, να περάσει καλά κι ο κόσμος που ήθελε άρτον και θεάματα. Εκείνη τη στιγμή εμφανίστηκαν οι έντεκα κύκνοι στον ουρανό, και η Ελίζα τους πετάει τους μανδύες και αυτοί γίνονται ξανα οι πρίγκηπες. Φοβερό; Ο βασιλιάς αφού άκουσε την ιστορία απο τους έντεκα πρίγκηπες, συγχώρεσε την Ελίζα γιατί στο βάθος ποτέ δεν αμφέβαλλε για αυτήν (πίπες). Μετά γύρισαν και στο πατρικό παλάτι και έστειλαν στον αγύριστο την κακιά μητριά και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

1 σχόλιο:

  1. Α, τα παραμύθια του Άντερσεν τα λατρεύω κ τα αγαπημένα μου τα διαβάζω ακόμα! Έχεις απόλυτο δίκιο για το κοριτσάκι με τα σπίρτα, το έμαθα σε πολύ μικρή ηλικία κ με στιγμάτισε για μια ζωή (κ δεν είναι ένα από τα αγαπημένα μου). Πραγματικά θλιβερές ιστορίες, αλλά κ τόσο όμορφες! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή